Λειψυδρία: «Στεγνώνουν» Μόρνος και Υλίκη – Γιατί η βροχή δεν βοηθά την Αττική, πλάνα από drones

Συναγερμό προκαλούν οι νεότερες εικόνες από τους δύο κυριότερους ταμιευτήρες υδροδότησης της Αττικής, τον Μόρνο και την Υλίκη. Οι ανησυχίες για οξεία κρίση λειψυδρίας εντείνονται, καθώς η ξηρασία των τελευταίων ετών έχει φέρει την πρωτεύουσα σε οριακό σημείο, παρά τις πρόσφατες βροχοπτώσεις.

Δραματική μείωση: Πάνω από 40% σε δύο χρόνια

Αυτοψίες της ΕΥΔΑΠ με τη βοήθεια drones, που τραβήχτηκαν την περασμένη Δευτέρα 1η Δεκεμβρίου, φανερώνουν τη ραγδαία μείωση της στάθμης του νερού.

Στον Μόρνο, οι απώλειες ξεπερνούν το 40% των αποθεμάτων σε μία διετία, με αποτέλεσμα η επιφάνεια της λίμνης να έχει συρρικνωθεί σχεδόν στο μισό. Στα αβαθή, είναι πλέον ορατά τα ερείπια του άλλοτε βυθισμένου χωριού Κάλλιο.

Στην Υλίκη, η μείωση της ποσότητας του νερού αγγίζει το 40% μέσα σε μόλις ένα έτος.

Οι ειδικοί επισημαίνουν πως στη συρρίκνωση αυτή συμβάλλει καθοριστικά η κλιματική αλλαγή, καθώς οι άνυδροι χειμώνες και η έλλειψη χιονιού στις βουνοκορφές στερεύουν τα ρυάκια που ανανεώνουν φυσικά τα αποθέματα.

Ο λόγος που η βροχή δεν βοηθά – Η εξήγηση Λέκκα

Ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ και καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών, Ευθύμης Λέκκας, έδωσε επιστημονική εξήγηση για το γεγονός ότι οι πρόσφατες έντονες βροχοπτώσεις δεν έχουν φέρει την αναμενόμενη αύξηση στη στάθμη των υδάτων.

«Οι ταμιευτήρες γεμίζουν ουσιαστικά από την απορροή, από επιφανειακά νερά στη λεκάνη, κυρίως όμως γεμίζουν με το αργό λιώσιμο του χιονιού», σημείωσε ο κ. Λέκκας.

Εξήγησε ότι το νερό της βροχής που δεν πέφτει απευθείας στους ταμιευτήρες χρειάζεται πολύ χρόνο για να εμπλουτίσει τους υπόγειους υδροφορείς και ακόμα περισσότερο για να αντληθεί.

Το παράδοξο της Αττικής: Κατανάλωση +6%

Την ίδια στιγμή που τα αποθέματα μειώνονται δραματικά, η κατανάλωση νερού στην Αττική αυξήθηκε το 2024 κατά 6% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.

Το πρόβλημα επιδεινώνεται από την έλλειψη συνείδησης: πρόσφατη έρευνα έδειξε πως, ενώ η πλειονότητα των Ελλήνων αναγνωρίζει το πρόβλημα της λειψυδρίας, το ποσοστό όσων πιστεύουν ότι επηρεάζει τη δική τους περιοχή πέφτει στο μισό.

Λύσεις: Φράγματα, αφαλάτωση και δίκτυα

Ο κ. Λέκκας ανέδειξε τρεις άξονες λύσεωνγια την καλύτερη συγκράτηση και αξιοποίηση του νερού:

Μικρά Φράγματα / Ταμιευτήρες: Μπορούν να «καθυστερήσουν το νερό, ώστε να μπορέσει να κατεισδύσει στο υπέδαφος και να εμποτιστούν οι υδροφόροι ορίζοντες».

Αφαλάτωση: Έχει αναπτυχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια με μειωμένη κατανάλωση ρεύματος, αν και παραμένει ενεργοβόρα.

Περιορισμός απωλειών: Επείγει ο περιορισμός των τεράστιων απωλειών νερού στα δίκτυα υδροδότησης.

«Το νερό όταν το έχουμε το σπαταλάμε, όταν δεν τον έχουμε δημιουργεί τεράστια προβλήματα», κατέληξε ο καθηγητής, τονίζοντας ότι συνείδηση κατανάλωσης απαιτείται άμεσα τόσο στις πόλεις όσο και στον αγροτικό τομέα.